Hitte uit de talloze gaten botst en springt met de koude, gillende kinderstemmen, een elektronisch geluid zwelt als tranen vanuit de hel, ze spelen op, vanuit het rusteloze dier, eentonig geruis, doet denken verstillen, en leidt de weg naar huis. Ik verlaat de wachtzaal, terwijl een vrouw vlak voor mij de deur laat toevallen. Sleurend... Lees verder →
Mijn vingertoppen waren gesprongen en mijn ogen half uitgesneden door de koude, ze bengelden aan flexibele stalactieten toen ik vloekend mijn kot bereikte. Net terug van de theatercursus. We startten met repeteren nu we de teksten kenden, want vrijdag (de dertiende) zouden we optreden. Het was belangrijk dat we iedere avond oefenden. Maar er waren... Lees verder →
De vernederden en vertrapten spookten door mijn gedachten en ik lag aan het uiteinde van de trap. Na een helse beklimming bereikte ik wat leek op mijn graf. Ik wenste dat ze me platspoten zodat ik niets meer zou weten, een ‘Tabula Rasa’. Fucking niets meer. De Tao fysiek ingeplant, zodat ik ook mentaal “vide”... Lees verder →
Ik ben gisterenavond intiem geweest. Met een vrouw, niet seksueel, zelfs geen aanraking, enkel kruisten onze gedachten elkaar tot ze een synthese van genot vormden. Vreemd, maar echt. Ik verzin het niet. Ik kende haar nog van een cursus lang geleden, vandaag op de markt kwam ik haar tegen. We wandelden samen naar een cafeetje,... Lees verder →
De theatercursus was ondertussen al heel wat uitgedund, een heuse vermageringskuur. En zoals het nu doorging, zou het een AA - clubje worden. De nabesprekingen op café duurden langer dan de oefenmomenten. We waren nog maar met z'n achten (van de zestien), tot het uit de hand liep. De twee jonge acteurs, Robin en Tom... Lees verder →
Het moment. De metro, huilende kroost, metrostart met turbo boost. Vallend, kruipend, op weg naar de bestemming. Eerste halte. Een massa volk drukt zich door de nauw geworden opening. Hiertussen weer zo'n vrouwelijk schepsel. Niet te mager, niet te zwaar, geen babyface, geen schminkmasker, puur natuur, maar vooral - en vergeef me deze lichtjes gefrustreerde... Lees verder →
Een groot probleem in het informaticalokaal is de afwezigheid van goed werkende computers en degelijke bordvegers. Jawel, een groot probleem. Onze lieftallige docent, Mr. S. Colbert, is dan ook zo vriendelijk de ingewanden van de computers op bord te tekenen, aan de hand van slechte schetsen de procedures uit te leggen en het telkens met... Lees verder →
Fastfood romantics 